Dlaczego warto poświęcić chwilę i rzucić okiem na mistrzostwa Polski w młodszych kategoriach wiekowych? Choćby po to, aby spotkać przyszłą Agnieszkę Radwańską albo Łukasza Kubota. Tej zimy niespodzianek nie było, ale kilku nastolatków pokazało papiery na niezły tenis.
Tekst Jarosław K. Kowal
Po finałach mistrzostw Polski do lat 18 z najwyżej podniesioną głową chodził Łukasz Markowski, trener z klubu Promasters Szczecin. Miał do tego cztery powody, bo jego podopieczni zdobyli cztery złote medale. I to w jakim stylu. – Ustrzelili oczko! – śmiał się szkoleniowiec razem ze zwycięzcami. Paulina Czarnik i Arkadiusz Kocyła stracili w singlu po 21 gemów i ani jednego seta.
Obaj byli wielkimi faworytami. Każdy, kto ma pojęcie o juniorskim tenisie, wiedział, że plany Paulinie może pokrzyżować w zasadzie tylko Joanna Nalborska. Zawodniczka Mery Warszawa rzadko startuje w turniejach pod egidą PZT, dlatego ma mało punktów rankingowych i nie była rozstawiona. Pech chciał, że już w drugiej rundzie musiała spotkać się z Czarnik.
– I to był w zasadzie finał tego turnieju – ocenia trener Markowski. – Tak naprawdę najbardziej sprawiedliwie byłoby, gdyby spotkały się w prawdziwym finale – dodaje Wiesław Czarnik. Jego córka wygrała 6:1, 7:6(6). W kolejnych rundach miała już z górki, a mecz o tytuł stał na niższym poziomie.
Kocyła wygrał w równie imponującym stylu, ale dla sprawiedliwości zaznaczmy, że w mistrzostwach nie wystąpił Maciej Smoła z AZS Poznań. – Nie da się ukryć, że on w tej kategorii wiekowej byłby poza zasięgiem – nie ma wątpliwości Aleksander Charpantidis, były trener m.in. Michała Przysiężnego i jeden z organizatorów imprezy (odbyła się na kortach klubu Matchpoint we Wrocławiu).
Smoły jednak nie było, więc Kocyła rozdawał karty. A raczej piłki kończące. – Arek jechał na turniej z nastawieniem, że musi zostać mistrzem Polski i nie było innej opcji. Starałem się studzić jego zapędy, ale on znakomicie wywiązał się z roli zdecydowanego faworyta. Wytrzymał presję, którą sam na siebie nałożył. Był pewny siebie, łamał rywali konsekwencją i wygrał zasłużenie – chwali trener Markowski.
W tej sytuacji pytanie o to, kto wygrał turniej deblowy, byłoby chyba nie na miejscu, jeżeli Kocyła wystąpił w parze z Piotrem Barańskim, a Czarnik z Nalborską. Oczywiście mistrzowskie teamy nie stracili seta.
Być może przez to mistrzostwa były zbyt jednostronne, bo trenera Charpantidisa poziom nie powalił na kolana. – Był umiarkowany, a w finałach strzelano do jednej bramki. Szkoda, że było tak mało niespodzianek. Na plus zaskoczyła w zasadzie tylko Kinga Anusiewicz, która z kwalifikacji dostała się do półfinału. Zwycięzcy dominowali, ale nie wiem, czy są to zawodnicy, którzy niedługo mogliby zdobywać punkty w rankingach WTA i ATP, a wkrótce zagościć w setce. Szczerze mówiąc, większe wrażenie zrobili na mnie uczestnicy mistrzostw Polski do lat 16 – wyjaśnia trener.
U kadetów po staremu
Kadeci walczyli o medale w tej samej hali, ale kilka tygodni wcześniej. Niespodzianki? A skąd! Piotr Łomacki przyjechał z Warszawy jako najwyżej rozstawiony i zabrał to, co chciał. Drogę miał prostą jednak tylko do półfinału. Jako pierwszy trochę krwi napsuł mu Michał Nispoń (nr 3), a w meczu o tytuł jeszcze wyżej poprzeczkę zawiesił Kamil Gajewski (nr 4). – Piotrek potwierdził dobrą dyspozycję. Przez ostatni rok bardzo zmienił podejście do pracy. Solidniej podchodzi do treningów, gra inteligentnie, choć jeszcze wiele musi się nauczyć – uważa Henryk Kornas, trener z Centralnego Ośrodka Szkolenia w Sopocie.
Pokonanego finalistę też trzeba pochwalić. Przez prawie cały poprzedni rok Gajewski zmagał się z kontuzjami, trzy razy miał zakładany gips, a teraz wraca do formy.
– Kilku chłopców spisało się naprawdę dobrze i można wiązać z nimi nadzieje. Nową twarzą, na którą trzeba zwrócić uwagę, jest na przykład Cyprian Owczarz. W ćwierćfinale omal nie pokonał faworyzowanego Nisponia. Nadzieje wiążę także m.in. z Szymonem Walkówem, który jednak tym razem przegrał już w pierwszej rundzie z Janem Zielińskim – ocenia trener Kornas.
W turnieju dziewcząt udziału nie wzięła m.in. Zuzanna Maciejewska, liderka rankingu w tej kategorii wiekowej. Pierwszoplanową postacią była za to Paulina Lewandowska. Zaczęła od efektownego zwycięstwa „na rowerku”, a zakończyła pewnym 6:4, 6:1 z Adrianną Żurawską. To było w singlu, a w deblu też nie miała sobie równych. Razem z Zofią Stanisz nie straciły nawet seta.
– Poziom turnieju dziewczynek był jednak dużo niższy niż turnieju chłopców – zauważa Kornas. I to jeden ze wspólnych mianowników mistrzostw kadetów i młodzików.
U dziadka Andżeliki
Młodzicy i młodziczki rywalizowali w Puszczykowie, w hali zbudowanej przez dziadka Andżeliki Kerber. Tutaj też wszystko układało się według scenariusza, który można było przewidzieć. W finale singla chłopców spotkali się najwyżej rozstawieni tenisiści i oni wygrali też w deblu. Dwa złote medale zdobył Michał Dembek. – Dokładnie taki jest układ sił w tej kategorii wiekowej. Michał jest wyraźnie z przodu, potem Hubert Hurkacz i długo, długo nic – zaznacza Jarosław Krajowski-Kukiel, trener Polskiego Związku Tenisowego.
Finalistom z Puszczykowa niedługo później przeleciała przed nosem szansa do rewanżu. We francuskim Tarbes wzięli udział w turnieju Les Petites As, który jest nazywany nieoficjalnymi mistrzostwami świata w tej kategorii wiekowej. Hurkacz przedarł się przez kwalifikacje i zaszedł aż do ćwierćfinału. Spotkałby się w nim z Dembkiem (nr 7), gdyby ten w III rundzie nie przegrał z Amerykaninem z „dziką kartą”. – Miłym zaskoczeniem był w szczególności występ Huberta. Chłopcy z roku na rok robią coraz większe postępy – chwali trener Krajowski-Kukiel.
Złoty medal zawisł też na szyi Julii Mikulski. Zawodniczka Promasters Szczecin nie była rozstawiona, bo na co dzień mieszka i trenuje w Niemczech. Od rywalek odstawała poziomem oraz warunkami fizycznymi. Do jej pokonania najmniej zabrakło w półfinale Magdalenie Fręch. – Gdyby drabinka ułożyła się nieco inaczej, to te zawodniczki najprawdopodobniej spotkałyby się w finale – twierdzi Krajowski-Kukiel.
A tak w drugim półfinale spotkały się dwie 13-latki. Aleksandra Buchla pokonała Agatę Świątek, a obserwatorzy dostrzegli u zwyciężczyni błysk na miarę udanej kariery. – Ona będzie naszą nadzieją, to widać już teraz. Posturą przypomina Agnieszką Radwańską i Magdę Linette – informuje szkoleniowiec PZT.
Pokonana w finale singla odgryzła się w deblu. Buchla w parze z Fręch (nr 1) wygrały w finale z Mikulski i Aleksandrą Buczyńską.
HALOWE MISTRZOSTWA O PUCHAR PZT DO LAT 14
PUSZCZYKOWO
Półfinały singla młodziczek: Aleksandra Buchla (Warszawianka) – Agata Świątek (Mera Warszawa) 6:4, 6:2; Julia Mikulski (Promasters Szczecin) – Magdalena Fręch (MKT Łódź, 2) 6:3, 1:6, 6:2.
Finał: Mikulski – Buchla 7:5, 6:2.
Półfinały singla młodzików: Michał Dembek (Mera Warszawa, 1) – Przemysław Michocki (AZS Poznań, 4) 6:1, 6:1; Hubert Hurkacz (KKT Wrocław, 2) – Patryk Królik (Warszawianka, 3) 6:3, 6:4.
Finał: Dembek – Hurkacz 6:4, 6:3.
Finał debla młodziczek: Magdalena Fręch, Aleksandra Buchla (MKT Łódź, Warszawianka, 1) – Aleksandra Buczyńska, Julia Mikulski (Return Radom, Promasters Szczecin) 7:6(3), 6:2.
Finał debla młodzików: Michał Dembek, Hubert Hurkacz (Mera Warszawa, KKT Wrocław, 1) – Stanisław Dziewa, Przemysław Michocki (AZS Poznań, 2) 6:2, 6:4.
HALOWE MISTRZOSTWA POLSKI DO LAT 16
WROCŁAW
Półfinały singla kadetek: Zofia Stanisz (KT Jelenia Góra, 3) – Karolina Śnita (GTT Głogów, Q) 3:6, 6:1, 7:5; Paulina Lewandowska (Górnik Bytom) – Adrianna Żurawska (Warszawianka, 2) 6:3, 7:5.
Finał: Lewandowska – Stanisz 6:4, 6:1.
Półfinały singla kadetów:
Piotr Łomacki (Warszawianka, 1) – Michał Nispoń (Grunwald Poznań, 3) 7:6(1), 6:1; Kamil Gajewski (SKT Sopot, 4) – Jan Zieliński (Warszawianka) 6:2, 6:2.
Finał: Łomacki – Gajewski 6:4, 4:6, 6:3.
Finał debla kadetek: Paulina Lewandowska, Zofia Stanisz (Górnik Bytom, KT Jelenia Góra, 4) – Aleksandra Goławska, Kornelia Staniszewska (Nasza Lechia Gdańsk, SKT Sopot, 2) 6:2, 6:2.
Finał debla kadetów: Kamil Gajewski, Szymon Walków (SKT Sopot, Redeco Wrocław, 1) – Oskar Michałek, Jan Zieliński (Fakro N. Sącz, Warszawianka) 7:6(3), 6:2.